De taak van een evangelist

DE SESSIE IN ÉÉN ZIN

De taak van een evangelist is om het evangelie te verwoorden zoals het ons in Gods Heilige Woord door de Geest is geopenbaard.

ACHTERGRONDINFORMATIE

Volgens de traditie heeft Franciscus van Assisi eens gezegd:

Deze bekende uitspraak illustreert het belang van het naleven van het evangelie. Alleen zijn er twee problemen: Ten eerste is er geen echt bewijs dat St. Franciscus het überhaupt heeft gezegd; hij heeft het in ieder geval nooit opgeschreven. Ten tweede, en nog belangrijker, het houdt simpelweg geen stand als statement. Het is waar dat onze levens zouden moeten getuigen van het goede nieuws over Gods Koninkrijk. Als we zeggen dat we geloven, dan moet dat ook te zien zijn aan ons leven, aan onze daden. Maar het evangelie verkondigen is in de eerste plaats toch echt een ‘woordelijke bezigheid’. We zouden de zin als volgt kunnen herzien:

De woorden ‘prediken’ en ‘vertellen’ hebben alles met woorden te maken: het zijn gesproken verklaringen. Je kunt het evangelie zo goed mogelijk willen naleven, maar als je nooit de hoop die je in Jezus Christus hebt, hebt uitgesproken, hoe zou de wereld dan kunnen weten waarom je je leven zo leeft?

Het verkondigen was cruciaal voor de verspreiding van het evangelie zoals vastgelegd is in het Nieuwe Testament (Handelingen 2:14). Toch zijn er die menen dat preken ouderwets is en niet meer de beste manier om het evangelie met de wereld te communiceren. We proberen zeker creatief te zijn in onze verkondiging en rekening te houden met de context waarin we communiceren (misschien door andere manieren van communicatie te verkennen, zoals het maken van films of het schrijven van liedjes). De Bijbel verplicht evangelisten er echter wel toe om vast te houden aan de verkondiging die luisteraars helpt de boodschap beter te begrijpen, als ook de gelegenheid te geven om te reageren op Christus’ uitnodiging voor Zijn Koninkrijk. Dit is een centraal onderdeel van de evangelisatietaak (1 Korintiërs 1:21; 2 Timotheüs 4:1-2; Markus 1:17 en Lukas 9:23).

Niet alle gelovigen zijn geroepen om ‘verkondigende evangelisten’ te worden. Voor de meeste gelovigen ziet evangeliseren en het vertellen van persoonlijke getuigenissen er uit als het voeren van gesprekken. Voor hen is dit de belangrijkste manier waarop het evangelie woordelijk kenbaar wordt gemaakt.

Hoe het ook is, we moeten altijd in gedachten houden dat in het evangelisatiewerk het niet alleen bij woorden kan blijven. Als iemand het evangelie verkondigt, maar zijn leven is niet aan God toegewijd, dan zullen de woorden, die hij spreekt leeg zijn en als hypocriet overkomen. Maar ook werken, die niet uitgaan vanuit de kracht van Gods Geest zullen ook de kracht van God missen om mensen redding te brengen Romeinen 1:16).

Met dit in gedachten, kunnen we het volgende over evangelisatie stellen:

Vertellen: zo leggen we uit wie Jezus is.

Demonstratie: zo leven we voor, wie Jezus is.

Uitnodiging: zo bieden we de mogelijkheid om te vertrouwen op wie Jezus is.

BIJPRATEN (15-25 MIN)

Neem tijd met elkaar om verhalen te delen en elkaar te bemoedigen. Geef elkaar feedback op de mogelijkheden die zich hebben voorgedaan om het evangelie te delen om zo de groep te versterken. Vraag een paar vrijwilligers of zij hun korte uitleg van het evangelie met de groep willen delen (zie Toepassing van Sessie Drie). Geef elkaar feedback en vergeet vooral ook niet daarbij een positieve insteek te hebben.

GEBED

Neem tijd om tot God te gaan in gebed en te bidden voor allerlei situaties, omstandigheden, positieve of uitdagende, waarover het in ‘Bijpraten’ is gegaan.

ONDERWIJS (20-30 MIN)

Werk door het volgende lesmateriaal heen op jouw manier. Dit kan door het woord voor woord door te nemen in de groep of door er zelf een eigen presentatie van te maken.

Er valt veel te bespreken over het onderwerp ‘proclamatie’ in de Bijbel. Er zijn tenminste 33 verschillende Griekse woorden die men meestal vertaalt met ‘verkondigen’ of ‘vertellen’. In bovenstaand gedeelte uit Romeinen gebruikt Paulus het woord ‘verkondigen’ in relatie tot het uitdelen van het goede nieuws. Voor hem is de verkondiging uitermate belangrijk en hij schrijft ook aan Timotheüs om de verkondiging als prioriteit van zijn dienst aan de gemeente te laten zijn. (2 Timotheüs 4:1-2) We zien op de eerste Pinksterdag (Handelingen 2) ook dat God ervoor kiest om via de verkondiging mensen tot geloof te brengen in Zijn Zoon, Jezus Christus: duizenden werden gered, niet per se door allerlei tekens en wonderen (de hevige wind, de tongen van vuur, het spreken in andere talen), maar doorslaggevend voor hun geloof was Petrus’ verhaal die hij door de kracht van de Heilige Geest voor het samengekomen volk had uitgesproken.

Het Griekse woord waarvan wij het woord ‘evangelisatie’ hebben, betekent in principe: het goede nieuws vertellen. Het is dus vooral een verbale bezigheid. Maar verkondigen wordt tegenwoordig als een ouderwetse bezigheid gezien. Men ziet liever andere methoden voor evangelisatie zoals via ‘vriendschap’ of ‘persoonlijke’ evangelisatie methoden waarbij de focus ligt op een gesprek met iemand waarmee men al een relatie heeft opgebouwd. Er zijn er ook die het spreken over het evangelie niet meer van belang achten, maar de nadruk leggen op het getuigen van God, alleen door middel van daden. De missionaire activiteit is dan vooral het helpen opzetten van sociale activiteiten of projecten. Op die manier zou Gods liefde wel geopenbaard worden. Toch zegt Paulus tegen de Christenen in Rome dat als gelovigen niets uitleggen over de bron van ons liefdevolle handelen in de wereld of over de hoop die wij hebben, hoe kan iemand dan ook de waarheid over Jezus kennen en Hem gaan vertrouwen als HEER?

De beste manier voor onze evangelisatie ligt niet in een ‘of/of’ uit de bovenstaande opties, maar in het erkennen van de waarde van een diverse aanpak die onze eigen diversiteit weerspiegelt. Het gebruik van onze woorden is echter essentieel. Als we nu in het openbaar spreken (zoals verkondigen) of onderling (in een gesprek), er zijn altijd wel manieren waarop we de heldere communicatie van onze boodschap verder kunnen ontwikkelen. Het is belangrijk om ons publiek te kennen en om te weten uit welke context ze komen: kortom wat hun achtergronden zijn. Dit helpt ons om goed na te denken over voorbeelden of aanknopingspunten die zullen helpen om de boodschap goed bij hen te laten landen. Als we bijvoorbeeld het evangelie uitleggen aan een groep tieners, dan gebruiken we een andere taal dan wanneer we een één-op-één gesprek hebben met iemand die met pensioen is. De boodschap zelf verandert niet, maar de manier waarop we die brengen, de voorbeelden die we gebruiken en culturele verwijzingen die we maken kunnen worden aangepast voor de mensen die we voor ons hebben. Kortom: wat we verkondigen verandert niet, maar hoe we verkondigen, daarin kunnen we variëren.

Om die reden is de voorbereiding op het uitdelen van het evangelie een belangrijk onderdeel van ons Christelijke leven. Als we alleen afgaan op telkens hetzelfde oude evangelisatiepraatje, dan kunnen we overkomen als saaie en luie sprekers. Als we altijd dezelfde methode gebruiken voor verschillende groepen mensen zullen we daarmee waarschijnlijk minder mensen helpen Jezus beter te leren kennen. Ten eerste, en vooral, moeten we onze voorbereiding biddend doen. We vragen God om door ons heen te spreken door zijn Geest en ons de woorden te geven die we moeten zeggen. Ten tweede moeten we ook bereid zijn om het evangelie op verschillende manieren te communiceren, waarbij we proberen rekening te houden met de mensen waarmee we in contact kunnen komen.

Wij zouden het evangelie op deze manier moeten vertellen:

• Helder: Helderheid is het ultieme doel van een goede communicatie. Om onze boodschap duidelijk uit te kunnen leggen, moeten we het evangelie zelf ook goed begrijpen. We moeten het door en door kennen, zodat we het precies, maar ook eenvoudig kunnen presenteren.
• Geestelijk: ‘Dode harten’ moeten worden opgewekt door de boodschap van het evangelie en dat is uiteindelijk het werk van Gods Geest. Onze verkondiging moet dus voor deze taak onderworpen zijn aan de kracht van de Geest.
• Liefdevol: We zijn geen zieltjes aan het winnen voor onze eigen ideeën en onze eigen wijsheid. We winnen mensen voor Jezus Christus. Daarom moeten we het evangelie brengen in nederigheid en respectvol zijn naar God. Daarnaast zou ons hart ook vol moeten zijn van liefde en medeleven met die ander, omdat ook hij of zij een schepsel van God is.
• Vrijmoedig: nederigheid staat echter de vrijmoedigheid niet in de weg bij het uitdelen van het evangelie. We mogen met overtuiging en vertrouwen spreken over onze boodschap en daarbij tegelijk vriendelijk en nederig zijn.
• Uniek: Jezus Christus stellen we voor als uniek ten opzichte van alle andere godsdienstige figuren (uit de geschiedenis en vandaag de dag). Hij blijft ook de centrale focus van onze evangelieverkondiging en gesprekken die we over Hem hebben.
• Persoonlijk: Als we anderen het evangelie verkondigen, dan kunnen we ook vertellen hoe het onze levens raakt om zo ook bruggen te bouwen tussen de luisteraar en zijn eigen omstandigheden.

Of we nu een één-op-één gesprek hebben of spreken voor een grote groep, al deze bovengenoemde punten, zouden we in gedachten moeten meenemen. Eén karakteristiek is echter nog niet ter sprake gekomen en dat is: luisteren. We moeten altijd bereid zijn om goed naar het verhaal te luisteren van degene met wie we in gesprek zijn. Je hoeft niet per se te wachten op jouw beurt om te spreken. Je mag gerust goede vragen stellen over wat men tegen je zegt. Laat merken dat je geïnteresseerd bent en stel vragen om te kijken of de mensen je begrijpen. Wees nieuwsgierig, maar wees niet afwijzend. Je hoeft je ook niet verplicht te voelen om alle antwoorden op elke vraag die je krijgt te moeten geven. Of te kunnen geven zelfs. Ook hoef je niet alles te weerleggen waarmee je het niet eens bent. Gesprekken zijn als een reis, en meestal een onbekende. Zoals het met onbekende reizen meestal het geval is, hebben we een goede kaart nodig om onze route te vinden. Door goed te luisteren naar je gesprekspartner zal dat je van je kaart voorzien en zal de bestemming voor hem of haar na verloop van tijd steeds duidelijker worden.

Het is wel goed om in gedachten te houden dat niet één van deze eigenschappen, hoe behulpzaam ze ook zijn voor onze verkondiging en hoe vaardig we er ook in zijn, iemand het Koninkrijk van God zal binnenbrengen, alleen God kan dat. Onze communicatie moet ruimte maken voor de Heilige Geest om daarin krachtig te kunnen werken. In de vorige sessies hebben we gekeken naar Paulus’ toewijding aan het kennen en verkondigen van Jezus in 1 Korinthiërs 2. In de volgende verzen gaat hij verder over het bekendmaken van Jezus in de kracht van de Heilige Geest, zodat men in het nieuwe geloof vertrouwt op God en niet zozeer alleen op de menselijke rede.

We zien er naar uit om God te aanbidden in geest en waarheid (Johannes 4:23) en ons evangelisatiewerk zou niet anders moeten zijn. We proclameren Zijn waarheid in de kracht van de Geest als dienaren van God, die het getuigenis geven van Degene die we aanbidden, zodat ook anderen Hem gaan dienen.

DISCUSSIE (20 MIN)

1. Hoe goed ben je toegerust om het evangelie te ‘verkondigen’ (via een gesprek, vanaf een podium of op een andere manier) aan de mensen om je heen?
2. Wat zijn je sterke en zwakke punten in je communicatie?
3. Welke rol speelt luisteren in je communicatie?

Vragen voor sprekers om te overwegen:

1. Hoe bereid je je voor op een presentatie over het evangelie in vergelijking met een gesprek over het evangelie? Benader je de inhoud anders?
2. Vind je het makkelijker om te verkondigen vanaf een podium of in persoonlijk contact? Als het één beter is dan het ander, waarom denk je dat dat zo is?

TOEPASSING (5 MIN)

Zoek een passend YouTube filmpje op over een evangelie-uitleg, dat je kunt analyseren op stijl en inhoud. Vraag de groep om dit filmpje te bekijken voor de volgende sessie en vraag ook of zij hun feedback erop willen opschrijven, zodat jullie het de volgende keer met elkaar kunnen bespreken. Daarbij kan men de zes eigenschappen, die vandaag besproken zijn, gebruiken om het geheel te evalueren op de sterke en zwakke punten.

GEBED

Bid samen om de Heilige Geest dat Hij door jullie nederige offer van communicatie heen wil werken. Dank God dat Hij jullie tot Zijn mond gemaakt heeft om Zijn boodschap bekend te maken en vraag Hem dat jullie dit evangelie in jullie levens authentiek en oprecht zullen naleven, zodat de woorden van jullie mond niet losraken van wat er in jullie harten leeft. Bid voor degenen, die naar de boodschap zullen luisteren, dat God hun harten daarvoor wil openstellen en hen zal toe bewegen naar de plaats van Zijn openbaring, zodat ze vanaf daar kunnen kiezen om in Hem te gaan geloven.

VERANTWOORDINGSTIJD (15 MIN)

Bespreek in tweetallen je eigen communicatieve vaardigheden in het evangelisatiewerk. Ben je wel eens in gebreke gebleven als het ging om de voorbereiding van het delen van het evangelie voor een grote groep of bij andere gelegenheden waarin je over Jezus Christus kon spreken? Heb je ook wel eens het vertellen van het evangelie vermeden en gekozen voor de aanpak: alleen naar het evangelie handelen? Wees eerlijk met elkaar over waar je misschien iets zou moeten aanpassen als het gaat om het woordelijk bekend maken van het goede nieuws. Breng dit ook bij God in gebed. Neem ter afsluiting samen de verantwoordingsformulieren door, vul ze in, deel ze met elkaar in tweetallen of in kleine groepjes en bid voor elkaar.