Eén van de kenmerken van de evangelisatiegave is het vermogen om elke gelegenheid te zien – en het verlangen om die aan te grijpen – om het evangelie te delen met de mensen om ons heen. In deze sessie onderzoeken we hoe we elke kans optimaal kunnen benutten.

DE SESSIE IN ÉÉN ZIN

We moeten altijd klaar staan om elke kans die zich voordoet aan te grijpen en het goede nieuws in elke situatie en omstandigheid duidelijk uit te leggen.

ACHTERGRONDINFORMATIE

Petrus schrijft ons dat we altijd bereid moeten zijn om het evangelie te delen met iedereen die vraagt naar de hoop die in ons leeft (1 Petrus 3:15). Paulus vertelt Timotheüs dat hij klaar moet staan om het evangelie te verkondigen in elk seizoen en onder elke omstandigheid van het leven (2 Timotheüs 4:2) en elders schrijft hij dat we elke gelegenheid optimaal moeten benutten (Kolossenzen 4:5). Jezus laat een levensstijl zien waarin hij altijd bereid is om te dienen en te delen. Dat betekent soms dat we op onverwachte plaatsen moeten kijken om een kans te zien (zoals bij Zacheüs in Lukas 19:1-10), of moeten klaarstaan in sociaal gevoelige situaties (zoals bij de Samaritaanse vrouw in Johannes 4:1-26), of vrijmoedig moeten zijn op bevoorrechte plaatsen (denk aan de zondige vrouw in het huis van de Simon de Farizeeër in Lukas 7:36-50), of moeten delen met sociale verschoppelingen (zoals het genezen van melaatsen in Lukas 17:11-19), of de waarheid moeten verkondigen tijdens je eigen lijden (zoals bij de dief aan het kruis in Lukas 23:39- 43)… en zo gaat de lijst maar door.

Billy Grahams campagnes, waarmee hij aan meer mensen predikte dan enig ander persoon die ooit geleefd heeft, waren het beroemdste aspect van zijn evangelisatie. Maar het was niet de enige manier in zijn leven waarop hij het evangelie bekend maakte. Of hij nu presidenten of royalty’s ontmoette, in grote talkshows verscheen, hulp bracht naar gebieden die getroffen waren door natuurrampen, overzeese troepen bediende of het deelde met mensen die hij onderweg ontmoette: hij stond altijd klaar, was voorbereid en bereidwillig om het evangelie te delen met degenen die hij ontmoette.

Billy Grahams bereidheid voor evangelisatie werd niet gemotiveerd door een verscherpte interpretatie van de grote opdracht. Zijn motivatie om elke kans te zien en te grijpen, kwam voort uit het feit dat hij het evangelie zelf echt had begrepen, ontvangen en zich eraan had onderworpen.

Eén kenmerk van degenen die bedeeld zijn als evangelist is dat zij waarschijnlijk een (boven) natuurlijke bewogenheid voor de verlorenen hebben die verder reikt dan de voldoening van het vervullen van een vangelisatieopdracht of een verkondigingsmogelijkheid. Een evangelist verlangt ten diepste dat iedereen het evangelie hoort en ontvangt en zou (zelfs onder de dreiging van berisping en harde gevolgen) zichzelf er niet van kunnen weerhouden om bij elke gelegenheid over Jezus te praten (Handelingen 4:18-20). Maar de waarheid is dat hoe meer iedere gelovige (niet alleen degenen die toebedeeld zijn als evangelisten) het goede nieuws voor zichzelf begrijpt en in de kostbare genade ervan leeft, hoe meer zij zullen groeien in bewogenheid voor de verlorenen, en zullen delen in Gods eigen bewogenheid, terwijl zij groeien in een nieuw leven naar Zijn eigen beeld.

Het opmerkelijke waargebeurde verhaal van Desmond Doss, onlangs verteld in de Hollywood-film Hacksaw Ridge, onthult een man die tijdens de Tweede Wereldoorlog gedwongen werd dienst te nemen als legerarts. Maar in geen enkele omstandigheid wilde hij een wapen oppakken vanwege zijn toegewijde geloof in God. Hij werd uitgezonden naar het Japanse eiland Okinawa, waar hij gestationeerd was vlak voor de vijandige linies op de ‘Hacksaw Ridge’. Onder zwaar vuur van de vijand, maar toch in staat om de kreten van de gewonden te horen – zowel Amerikanen als Japanners – begon Doss iedereen te redden die hij kon, wat inhield dat ze van de bergkam naar beneden moesten worden gelaten met behulp van een geïmproviseerd touwkatrolsysteem. Doss werd in zijn arm geschoten door een scherpschutter en later werden er zeventien granaatscherven in zijn lichaam ontdekt. Toch bleef hij doorgaan, zolang hij er maar zoveel mogelijk kon redden.

Toen hij jaren later over deze ongelooflijke prestatie werd geïnterviewd, legde Doss uit dat telkens wanneer de uitputting toesloeg en hij het gevoel had dat hij niemand anders kon helpen, hij bad: “Heer, help mij er nog één te halen.” Doss redde die dag 75 mensen.

Het gebed van Doss is het gebed van de evangelist. Het is de roep van iedereen die het hart van God deelt voor de verlorenen. “Heer, help mij bij elke gelegenheid, hoe moeilijk of gevaarlijk ook, er nog één te halen.”

OVERZICHT SESSIE


BIJPRATEN (10-20 MIN)

Neem tijd met elkaar om verhalen te delen en elkaar te bemoedigen. Geef elkaar feedback op de mogelijkheden die zich hebben voorgedaan om het evangelie te delen om zo de groep te versterken. Voor kleinere groepen: vraag iedereen om één succes en één worsteling te delen sinds de laatste bijeenkomst. Voor de grote groepen: Kies vier of vijf mensen die een specifiek getuigenis willen delen sinds de laatste bijeenkomst.

GEBED

Neem tijd om tot God te gaan in gebed en te bidden voor allerlei situaties, omstandigheden, positieve of uitdagende, waarover het in ‘Bijpraten’ is gegaan.

ONDERWIJS (20-30 MIN)

Werk door het volgende lesmateriaal heen op jouw manier. Dit kan door het woord voor woord door te nemen in de groep of door er zelf een eigen presentatie van te maken.

‘Op een dag gingen Petrus en Johannes zoals gewoonlijk omstreeks het negende uur naar de tempel voor het namiddaggebed. Men had ook een man die al sinds zijn geboorte verlamd was naar de tempel gebracht; hij werd daar elke dag neergelegd bij de poort die de Schone heet, om te bedelen bij de bezoekers van de tempel. Toen hij zag dat Petrus en Johannes de tempel wilden binnengaan, vroeg hij om een kleinigheid. Petrus richtte zijn blik op hem, evenals Johannes, en zei: ‘Kijk ons aan’. De bedelaar keek naar hen op, in de verwachting iets van hen te krijgen. Maar Petrus zei: ‘Zilver of goud heb ik niet, maar wat ik wel heb, geef ik u: in de naam van Jezus Christus van Nazaret, sta op en loop.’

HANDELINGEN 3:1-6

Het is gemakkelijk om kansen te missen. Veel van de dingen waar mensen op latere leeftijd spijt van hebben, draaien om gemiste kansen: de dingen die ze hadden willen doen als ze maar het vertrouwen hadden gehad om het te proberen, of als ze zich minder zorgen hadden gemaakt over wat mensen van hen zouden denken.

De wereld van sociale media heeft het fenomeen ‘Fear of Missing Out’ (de angst om iets te missen) of FOMO in het leven geroepen. In een wereld die constant verbonden is, kunnen we altijd zien wat andere mensen aan het doen zijn. En wanneer het lijkt alsof anderen mooiere levenservaringen hebben dan wij, kan FOMO toeslaan. Over het algemeen wordt FOMO beschouwd als een nutteloos en vaak ongezond neveneffect van onze verbondenheid, maar hoe zit dat als we de Bijbel lezen? Heb je wel eens FOMO ervaren als je in Handelingen leest over wat Jezus’ discipelen en de vroege Kerk meemaakten?

Lezen over de apostelen in het Nieuwe Testament kan misschien wel het gevoel oproepen dat je behoorlijk wat gemist hebt als het gaat om het avontuur van het delen van het evangelie. Hoewel de meesten van ons niet verlangen naar de enge dingen, zoals gestenigd worden tot de dood (!), zouden we graag wel meer van de tekenen en wonderen zien en ervaren, die de bediening van de apostelen vergezelden.

In Handelingen 3 worden Petrus en Johannes geconfronteerd met een alledaagse situatie: een lamme bedelaar vraagt hen om geld. Het zou voor de apostelen gemakkelijk zijn geweest om deze ongelukkige man gewoon voorbij te lopen, of om een kleine donatie te geven en verder te gaan.

Kijk eens hoe specifiek de taal hier is: in plaats van verder te gaan, kijken Petrus en Johannes hem recht aan. De HSV-vertaling ziet Petrus en Johannes doordringend kijken naar de man, die op zijn beurt zijn ogen op hen gericht hield in de verwachting iets te ontvangen.

Om te bespreken: Hoe doordringend kijk je naar de wereld om je heen? Hoe goed ben je in het zien en grijpen van de kansen die zich voordoen om het evangelie te delen?

De verlamde man zag kans om te krijgen wat hij meende het meest nodig te hebben: geld. Gelukkig voor hem hadden de apostelen aandacht voor de gelegenheid die voor hen lag, wat betekende dat ze hem konden geven wat hij het hardst nodig had: Jezus. Het was de liefde voor de verlorenen die ervoor zorgde dat Petrus en Johannes stopten, en niet alleen maar medeleven met zijn handicap of sociale status.

De Bijbel zegt ons dat wie God eert, geëerd zal worden door God (1 Samuël 2:30). Dit is zeker ook zo, als we Hem eren in de ‘kleine dingen’ van het leven. Als we bewijzen dat we betrouwbaar zijn in het verborgene – in de kleinere, minder opvallende gebieden van het leven – vertrouwt God ons grotere dingen toe. Het kan dan gaan om een groter platform. Maar waarom alleen genoegen nemen met een groter publiek? Wat beter is dan een groter platform, is wanneer de Heilige Geest nog krachtiger door ons heen werkt in ons leven. Vandaag de dag is de Geest van de levende God volledig beschikbaar voor jou, als je je onderwerpt aan de HEER. Maar Hij lijkt de Heilige Geest het meest volledig en het meest veelvuldig toe te vertrouwen aan degenen van wie Hij weet dat zij deze het beste voor Zijn dienst zullen gebruiken. Iedereen in het leger van Israël had met Gods hulp de reus Goliath kunnen verslaan, maar het was David die opstond en waardig bleek voor deze specifieke taak. En zo werd de weg naar de troon bepaald.

Als je het hele avontuur wil meemaken, wees dan ook trouw in de kleine dingen: die dagelijkse mogelijkheden en zie wat God doet. Als het lastig is om de motivatie te vinden om die kansen te grijpen, vraag God dan om je uit je ‘comfortzone’ te halen en je ervoor te laten kiezen om doelbewust de kans te benutten, zelfs als je er eigenlijk geen zin in hebt. Als je je schuldig voelt over gemiste kansen en het gevoel hebt dat je Hem tekort hebt gedaan, onthoud dan dat God niet wil dat je je daar schuldig over voelt. Hij wil dat je de mensen, die verloren gaan, liefhebt vanuit je liefde voor Hem.

Niemand van ons is volmaakt. De apostelen maakten fouten in hun evangelisatie en misten onderweg zeker kansen. Het punt is niet om onszelf te houden aan een onmogelijke norm die de druk opvoert, maar om onszelf te houden in de onvergelijkbare liefde van God die de genade opvoert. Het is vanuit deze realiteit dat we groeien. Dat we volwassener worden in het steeds meer toegewijd zijn om de kansen te pakken die hij ons dagelijks biedt.

D.L. Moody heeft eens gezegd: ‘God gaf me een reddingsboot en zei: “Moody, red iedereen die je kan.”’ Je vermogen om te roeien, om mensen die verdrinken te zien en ze uit het water te trekken, wordt gevonden in je liefde voor God en zijn liefde voor de wereld.

Hier zijn drie praktische suggesties om je meer bewust te worden van alledaagse kansen en om die trouw te benutten:

  1. DAGBOEK – Het bijhouden van een dagboek heeft veel nuttige aspecten. Schrijf, als je de kansen in je gedachten houdt, alle details van je dag op. Met wie ga je om op je werk? Loop je in jouw stad regelmatig langs dezelfde dakloze? Met wie spreek je op het schoolplein of in de aula? Het schrijven in je dagboek houdt deze mensen vers in je geheugen, zodat je ze in gebed kunt houden. Het kan ook worden gebruikt als een persoonlijke verantwoordingscontrole: ben je doelbewust bezig om op een gegeven moment gesprekken over het geloof met hen te voeren? Gaan de gesprekken al wekenlang over alledaagse dingen of heb je pogingen gedaan om dieper te gaan? Als je je daartoe in staat voelt, kun je ook verantwoordingspartners vragen om je dagboek te lezen en je vragen te stellen over deze gebieden.
  2. UITDAGEN – Waarom zou je jezelf niet uitdagen, als je moeite hebt om dagelijkse kansen te grijpen? Bijvoorbeeld: ‘Deze week wil ik tenminste één onbekende verteld hebben over Jezus Christus.’ De uitdaging kan zowel praktisch als verkondigend zijn en zou je verder moeten brengen dan je normaal gewend bent in het evangeliseren.
  3. AVONTUUR – Verwissel je mentaliteit van plichtsgevoel naar ‘zin in avontuur’. We hebben de verantwoordelijkheid om het evangelie te verkondigen en we willen gehoorzaam zijn aan wat God ons vraagt te doen, maar zonder liefde slaan we de plank mis. Zie de mogelijkheden in je komende week niet als een lastige plicht, maar als het hoogtepunt van avontuur. Veel mensen die van negen tot vijf werken – zelfs degenen die van hun baan houden – kunnen niet wachten tot het weekend aanbreekt. Zouden wij mensen kunnen zijn die niet kunnen wachten op de volgende gelegenheid om Jezus met dezelfde verwachting te delen? Als we dat kunnen, beginnen we het avontuur met een gezonde mentaliteit te omarmen. Zelfs als het een uitdaging is, zullen we dan niet bij de pakken neerzitten, maar verder kunnen gaan.

Om het in de woorden van Maarten Luther te zeggen:

‘Als hij geloof heeft, kan de gelovige niet terughoudend zijn. Hij verraadt zichzelf. Hij breekt uit. Hij belijdt en verkondigt dit evangelie aan de mensen met gevaar van eigen leven’.

DISCUSSIE (20 MIN)

  1. Heb je wel eens een overduidelijke kans misgelopen? Wat heb je van die ervaring geleerd?
  2. Wat zijn jouw grootste uitdagingen in het benutten van elke mogelijkheid om het evangelie te delen?
  3. Hoe creëer je doelbewuste kansen om het evangelie te delen die er anders misschien niet zouden zijn?
  4. Bespreek de drie bovenstaande suggesties (Dagboek, Uitdagen en Avontuur). Zie je de waarde van deze dingen en zou je ze kunnen implementeren?

‘Dit is het principe: pas je manier van werken en spreken aan aan de noodzaak van de mensen die je voor je hebt. Breng het evangelie op die manier en onder die omstandigheid dat het bij hen gehoor vindt.’

CATHERINE BOOTH

TOEPASSING (5 MIN)

Wees deze maand bewust van het grijpen van kansen waar je normaal gesproken misschien aan voorbij loopt of ervoor kiest om ze niet te pakken. Is er een vroegere vriend met wie je weer eens in contact kunt komen? Kun je wat extra tijd nemen om met een dakloze te praten? Krijg jij regelmatig koffie van dezelfde barista, en zo ja, zou je het gesprek dan op Jezus kunnen richten?

Het is bijna zeker dat iedereen in de groep een gelegenheid in zijn gewone week kan bedenken waarin hij of zij meer aandacht zou kunnen besteden aan het delen van Jezus. Beloof elkaar om deze gelegenheid aan te grijpen en elkaar de volgende maand aan te spreken op hoe het gegaan is. Het gaat hier niet om het stellen van willekeurige doelen, maar om het veranderen van gewoonten en gedragspatronen. Wat begint als doelbewuste oefening kan zich na verloop van tijd ontwikkelen tot natuurlijk gedrag. Overweeg om een dagboek te beginnen.

GEBED

Dank God dat Hij ons kansen biedt om het evangelie te verkondigen en ons geloof met anderen te delen. Vraag Hem om je een aantal specifieke kansen te geven in situaties waar je hoopt op een doorbraak. En bid ook voor algemene dagelijkse mogelijkheden. Bid voor elkaar dat je de kansen om je heen opmerkt en trouw bent aan elke kans die zich voordoet.

VERANTWOORDINGSTIJD (15 MIN)

Bespreek in drietallen enkele voor de hand liggende kansen die je hebt genegeerd. Bespreek waarom je denkt dat dit zo is en probeer echt tot de kern van het probleem door te dringen. Vraag God om vergeving waar nodig en bemoedig elkaar op praktische manieren om in de toekomst vooruitgang te boeken bij het grijpen van deze kansen. Neem ter afsluiting samen de verantwoordingsformulieren door, vul ze in, deel ze met elkaar in tweetallen of in kleine groepjes en bid voor elkaar.

OM NIET TE VERGETEN…

Bemoediging in Advance groepen is een essentieel onderdeel van de reis. Blijf actief in je communicatie (welk platform je groep ook gekozen heeft), vier successen en doorbraken, stuur gebedsverzoeken en reageer erop en moedig elkaar aan.